Niet eerder zijn we zo intensief bezig geweest met het uitzoeken van een tip als vorige week. Er kwam een tip binnen uit Rovigo. De tip werd niet alleen met ons en de instanties gedeeld maar ook met meerdere mensen op Facebook. Dit zorgde voor behoorlijke chaos in mijn inkomende berichten
De tip werd ook besproken in het vermissingsprogramma Chi l’ha Visto op de Italiaanse TV waar Nicky en ik ook op gereageerd hebben. Er zijn door inwoners (Marina, Marcin en Ricardo) van Rovigo verschillende foto’s naar mij gestuurd. En daarmee zijn we eerst aan de slag gegaan. Het eerste wat we doen als er een tip binnenkomt is kijken door meerdere mensen die Sidney kennen, is het hem? En dat is altijd moeilijk, want je wilt zo graag dat het hem is. Dat zorgt er, wat betreft mijzelf voor dat je idee hierover beïnvloed wordt en eigenlijk niet meer betrouwbaar is. Daarom kijken we er met meerdere personen naar. In het geval van deze tip waren er heel veel overeenkomsten maar hadden we niet gelijk, dit is hem dit is Sidney. En dan… we hadden verschillende hulptroepen die wilden helpen om meer duidelijkheid te krijgen hierin en ook gelijk aan de slag gingen voor ons. Signi Zoekhonden het VST en connecties in Rovigo. Hoe krijgen we duidelijkheid over of dit Sidney is? Er heen gaan.. een DNA test.. Ik stuur eerst de foto’s naar Gerard van Signi. Het gezicht toont zeker overeenkomsten, het lichaampostuur toont wat hoogte verschillen. Woensdagavond 13 november wordt de vermissing van Sidney behandelt in het Italiaanse programma Chi l’ha Visto. Ik word benaderd uit Italie om een DNA test te doen, ik stuur de volgende dag Gerard van Signi mijn vraag over wat de mogelijkheden zijn wat betreft DNA en ik stuur hem de duidelijkere foto’s van de jongeman in Rovigo die ik ondertussen heb ontvangen. Ik las de berichten onder de uitzending wat ik normaal nooit doe, puur om te kijken of er meer over hem geschreven werd wat mij meer duidelijkheid kon geven. Ik moet zeggen dat dat de druk bij mij wat verhoogde, bijna iedereen vind dat het Sidney is. Berichten als “Een goede moeder zou het eerste vliegtuig al naar Rovigo gepakt hebben” en “Volgens mij wil ze hem helemaal niet terug” komen voorbij, ik wordt er werkelijk naar van. Gerard en ik sturen de hele dag berichten over en weer met informatie. In de avond krijg ik bericht terug van het Veteranen Search Team die ik inmiddels ook een bericht had gestuurd. Uit een vergelijkingstest met de foto’s blijkt dat er punten zijn in het gezicht die overeenkomen maar dat er ook punten zijn die afwijken. Advies is: geen reden om gelijk in de auto te springen. Ook van Gerard krijg ik een nieuwe gezichtsanalyse terug met afwijking in het gezicht. Dit geeft mij nog geen rust we moeten een DNA doen om zekerheid te krijgen, hoe doen we dit? Ik heb de laatste paar dagen contact met verschillende mensen uit Rovigo, 1 daarvan spreekt ook nederlands, zij hebben de foto’s gemaakt en met de jongeman gesproken, de jongeman praat niet maar spreekt met zijn handen. Het is onduidelijk welke taal hij begrijpt. Er worden foto’s van ons aan de jongeman getoond maar hier reageert hij niet duidelijk op. DNA kan lang gaan duren omdat het niet om een misdrijf gaat. Gerard vraagt om een duidelijk kleurenfoto van Sidney waar zijn ogen goed zichtbaar zijn. Ik stuur er meerdere van verschillende leeftijden. Er word een irisscan gedaan en al vrij snel zien we iets wat opvalt in de iris van Sidney wat de jongeman in Rovigo niet heeft. Toch sluiten we nog steeds niet uit dat het Sidney niet is. Ik wil nog meer zekerheid hebben dat het Sidney niet is. Er is nog 1 ding wat duidelijkheid kan geven anders ga ik die kant op, Sidney heeft een heel duidelijk litteken op zijn pols en Ricardo gaat voor mij kijken of de jongeman in Rovigo deze heeft. Op zaterdag komt het antwoord, de jongeman heeft geen littekens op beide armen helemaal niet. We weten het nu heel zeker, het is Sidney niet! ….. en dat is dubbel. De duidelijkheid die we nu hebben is fijn, maar je wilt zo graag dat het hem is…
Toch haal ik hier ook hoop uit, Sidney kan ergens op straat leven en hopelijk vinden we hem daar ooit terug door een tip van iemand die denkt hem op straat gezien te hebben, net zoals nu gebeurde.
